bo dia outra vez
vai tanto que non escribo que xa case tiña isto esquencido. E a verdade e que non teño moitas gañas de de falar. Ou mellor dito teño algo atrofiada a mente pa pensar.Deben ser etapas da vida que van descurrendo sin mais e temos que pasar queiramos ou non, e decir o inevitable as veces "temos que facer e so prestamos atencion a iso que nos tira na nosa cabeza" sinembargo todo descurre paralelo por outro lugar. A auga de abril que tan faltos estamos dela neste ano revive a miña mente e como fai medrar a cosecha, veremos logo se a partires de hoxe teño mais fresco o senso pa pensar e verter nesta paxina algunha que outra tordada..
1 comentario:
oxe acordeime de ti... choveu a mares . e iso gustoume..... encantame o cheiro da terra mollada......e concentrada nese cheiro,pensei que as veces somos felices con calquer cousa que nos guste.....oxe esta o dia triston, pero fermosisimo....... graciñas por deixarme entrar neste pequeno mundo teu
Publicar un comentario